De geschiedenis ligt hier letterlijk onder je voeten. Op deze 12 kilometer lange rondwandeling door het Teutoburgerwoud wandel je over oude kamwegen, langs vergeten verdedigingswerken en door schaduwrijke beukenbossen. Van de imposante ruïne Falkenburg naar de mysterieuze Externsteine. Berg op. Berg af. En ondertussen blijf je je afvragen hoeveel mensen hier al vóór jou hebben gelopen.
Over de beroemde Hermannsweg en langs de hoogtepunten van het Teutoburgerwoud
Iconen van het Teutoburgerwald
Op deze route tussen de Falkenberg en de Externsteine volg je delen van de beroemde LAW Hermannsweg. De route loopt over de bergkam van het Teutoburgerwoud en volgt verbindingswegen, die al eeuwenlang worden gebruikt. Langs deze bergruggen vond je vroeger handelswegen, paswegen en verdedigingslinies. Ook zijn er in het gebied sporen gevonden van Germaanse grafheuvels en oude wallen. De 12 km lange ronde vanaf de Bärenstein is een wandeling door historisch cultuurlandschap. Door eeuwenoude schaduwrijke beukenbossen en over open heidevlakken. Met uitzichten over bergtoppen en dorpjes in de dalen. Vanaf de 12e eeuwse ruïne Falkenburg heb je een uitzicht over bergen en dalen. Bj helder weer zie je ook het standbeeld van Hermann in de verte staan. Bijna aan het einde van de route doemen de mytische Externsteine voor je op. Een plek die al duizenden jaren mensen fascineert. Door de oeroude bossen en over de rotsen stap je terug naar je beginpunt bij de Bärenstein.
De Externsteine, ze komen recht uit de grond
Fijne brede bospaden in de schaduw
De indrukwekkende Falkenburg
Hermannsweg
“Deze langeafstandswandeling leidt je over de oude kamlijn die al eeuwen een natuurlijke route is. Op de weg van Horn-Bad Meinberg passeer je oude bossen, zandsteenformaties en prehistorische landschappen.”
Gea Bisschop
Rondwandeling van 12,0 km door de heuvels van het Teutoburgerwald van Falkenburg naar de Externsteine
Heuveltoppen, bospaden en iconen in het Teutoburgerwald
De wandeling van de Falkenburg naar de Externsteine over de kam van de Hermannsweg is geen klassieke bergwandeling. Geen eindeloze hoogtemeters en geen alpine drama’s. Maar een ronde over oude kamwegen door schaduwrijke beukenbossen en open heidevlakken met uitzichten tot aan de horizon. Ruïne Falkenburg spreekt tot de verbeelding en ligt op een prachtige plek hoog boven het Teutoburgerwoud. De Externsteine lijken recht uit de grond omhoog te rijzen alsof ze expres zo zijn neergezet als grote zandstenen torens. Ik liep deze ronde met Elsa en we overbrugden 12 km en 300 hoogtemeters. Het was geweldig!
Am Bärenstein – hier geht’s los
De grote parkeerplaats, daar rijden we aan voorbij. In het dorpje Holzhausen vind je een kleine parkeerplaats en dat is gelijk een mooi uitgangspunt voor de wandeling. Elsa en ik stappen een stukje door het stille dorpje en al snel gaat het bergopwaarts – niet mild – in de richting van de Vogeltaufe. Het uitzicht is adembenemend, de klim ook. Dus ik neem zo nu en dan een kleine pauze om even om me heen te kijken.
Vogeltaufe – luister naar de vogeltjes
Hören, sehen und staunen – bij de Vogeltaufe sta je midden tussen de oogstvelden en bossen. Kijk om je heen, luister naar de vogels en verbaas je over de mooie natuur. Dat staat in ieder geval op het bordje. De Vogeltaufe verwijst naar een oude Duitse sage, waarin duizenden zingende vogeltjes neerdaalden om een christelijke doopplechtigheid te begeleiden. Het markeert de overgang van het Heidendom naar het Christelijk geloof.
Schauinsland- Holzhausen und weiter
De hoogtemeters zijn gemaakt, het is nu vooral genieten van de strakke blauwe lucht tot aan de horizon. Wat ik toch jammer vind, zijn de windmolens die van links naar rechts aan de horizon prijken. Maar de bergjes, de velden, de bossen en de huizen in het dal. Wat is het prachtig! Ik heb er ook nog eens geweldig weer bij. Geen wolkje aan de lucht en een stralend zonnetje aan de hemel.
Pauzehut – in de koelte van het bos
Ik loop op een ‘Forstweg’ ofwel bosweg. Niet geasfalteerd, maar met steentjes. Vanaf de rand van de heuvel met het mooie uitzicht ben ik het beukenbos in gewandeld en dat gaat heuvel op en heuvel af. Het is lekker koel onder de bomen en onderweg staan zoveel wandelbordjes dat het onmogelijk is om van de route te raken. De Falkenburg komt al dichtbij. Net voor de klim omhoog naar dit icoon van het Teutoburgerwald is nog een fijne pauzehut.
Falkenburg – on top of the world
De muren van de ruïne Falkenburg doemen op. Ik kom de Duitse wandelclub tegen en die beginnen gelijk een gesprek over de omgeving en de wandeling die ze maken. Fanatiek clubje. Ik maak een groepsfoto van ze en Elsa moet erbij op. Daarna wandel ik verder naar de toren van de Falkenburg. Wauw, echt wauw! Wat een uitzicht, wat een enorm kasteel is dit ooit geweest. Wat een prachtplek. Ik ben er alleen met Elsa. Super!
Berg op en af – met super uitzichten
Mijn Schlemmerbrötchen eet ik tot de laatste kruimel op en daarna gaan we weer op pad. Berg op en berg af steeds over brede boswegen, maar geen moment saai. Ik kijk uit over het dal met huisjes, ik zie de ruïne Falkenburg op afstand op de bergtop liggen en spot wildhutten langs het wandelpad. Elsa vermaakt zich op en top. Zij legt de route zo ongeveer 3x af en snuffelt aan alle sporen die ze heeft gevonden.
Kammweg – Schau Links und Rechts
Die uitzichten. Ja, ik weet het. Ik begin mezelf te herhalen. Maar het is ook gewoon iedere keer weer anders. Het ene moment kijk je uit over heidevelden, het volgende over beboste heuvels en dorpjes in het dal. Het brede bospad kronkelt zich een weg tussen de heuvels door. We lopen langs open heidevelden en door bossen. Steeds vangen we andere geluiden op en steeds wisselt het uitzicht. Er is helemaal niemand anders op ons wandelpad. Ik vind het genieten.
Rode Beukenlaantje – voor dames van stand
Het uitzichtpunt op de Rigi laten we links liggen. De naam verwijst naar de beroemde Zwitserse berg. Even later wandelen we door het Rode Beukenlaantje. Deze laan werd in de 19e eeuw aangelegd voor de vorsten van Lippe en hun gasten. Een soort flaneerroute dus. Alleen dan niet in chique kleding en met iets meer modder onder de schoenen.
Externsteine – verwonderen, verbazen
En dan staan ze er ineens. De Externsteine. Alsof iemand een paar gigantische zandstenen torens midden in het bos heeft neergezet. Het is zo bijzonder! Elsa en ik stappen tussen de huizenhoge stenen door om ze van de voorkant te bekijken. Loop vooral een rondje om het kleine meer. Ze spiegelen vaak heel mooi in het water. Beklimmen kan ook, uiteraard tegen betaling. Ik deed dat niet, want hondjes mogen niet mee.
Am Bärenstein
En dat was ‘m alweer. Twaalf kilometer later wandel ik terug naar de auto. Door oude bossen, langs eeuwen geschiedenis en tussen twee iconen van het Teutoburgerwoud. De Falkenburg verraste me misschien nog wel het meest. De Externsteine maakten het af. Precies mijn soort route. Terug naar ons huisje tussen de velden in het Teutoburgerwald.
Gewoon praktisch
De route info voor je op rij
De lokatie
Navigeer naar de juiste lokatie:
Duitsland | Nedersaksen | Teutoburgerwald | Horn – Bad Meinberg
Startpunt: Parkplatz Schliepsteinweg
De wandelronde
Rondwandeling: 12,0 km
Duur: ca. 3 uur
Natuur: 70% onverhard, 30% verhard over goed toegankelijke paden en 300 hoogtemeters
Niet rolstoeltoegankelijk
Honden mogen vrij – niet door velden en bossen laten struinen
Met handig GPX bestand
Handig om te weten
Bij de Externsteine kan het heel druk zijn, vooral in de weekenden. Buiten de piekuren tref je een oase van rust.
Mix van veldwegen en bospaden. Klein stukje asfalt.
Bij de Externsteine kun je wat eten en drinken
Wow! Favoriete rondwandelingen in het Münsterland
Gea
Gea is tekstschrijver en beelddenker. Gek op honden en paarden. Fanatiek wandelaar van niet te grote tochten, vooral in het Twentse land en nét over de landsgrenzen. Wandelingen met een verhaal en de WOW factor… Gea gaat ernaar op zoek en maakt ze levend in haar blogs.
